در ۸ ف.ا، در سالی بسیار خشک، غارتگران دورنی با کشتی‌هایی که یک شاه دزدان دریایی از پله‌سنگ‌ها فراهم کرده بود از دریای دورن گذشتند، به ده‌دوازده شهر و روستا در امتداد ساحل سنگ‌پوز خشم حمله کردند و آتش‌هایی افروختند که نیمی از باران‌بیشه را سوزاند. گزارش‌ها حاکی از آنند که شاهدخت مریا گفته بود: «آتش در برابر آتش.»
این اتفاق چیزی نبود که تارگرین‌ها بی‌پاسخ بگذارند. در همان سال، ویسنیا تارگرین در آسمان دورن ظاهر شد و آتش واگار بر سر خورنیزه، لیموبیشه، تپه‌ی ارواح و تور بارید.
در سال۹ ف.ا، ویسنیا مجدداً بازگشت و این‌بار ایگون خود شانه‌به‌شانه‌اش پرواز می‌کرد و ماسه‌سنگ، وایث و دوزخ‌بست در آتش سوختند…