ما در جهان مواد شيميايی زندگي مي‌كنيم. انواع پلاستيک، لباس، و مواد غذايي، از مواد شيميايی ساخته و يا با آنها رنگ شده است. بيشترين مواد خامي كه در ساختن مواد شيميايی به كار مي‌روند، نفت، گاز و زغال سنگ است. اگرچه مواد شيميايی مفيد هستند، اما مي‌توانند بسيار خطرناک باشند.

فجايعي مانند ريختن زباله‌هاي سمّي آلوده به جيوه توسط يک كارخانه پلاستيك‌سازي به خليج ميناماتا در ژاپن، انفجار يك كشتي باري در بندر تگزاس و نشت گازهاي خطرناك از مخازن يك كارخانه‌ی سموم آفت‌كش در شهر بوپال هند، خسارات جبران‌ناپذيری به همراه داشت.

اگرچه آلودگي صنعتی و توليد زباله فاجعه‌ای روزمره است، دولت ها وظيفه دارند به دنبال يافتن راه تعادل ميان هزينه‌ها و ايمني باشند تا با استفاده از سيستم‌هاي ايمني از وقوع چنين فجايعي جلوگيري كنند.