“ادبیات نمایشی در ایران” اثری است به قلم “جمشید ملک پور” که در سه جلد منتشر شده و جلد اول آن به نهضت ترجمه، اولین تلاش‌های صورت گرفته پیرامون ادبیات نمایشی در دوره‌ی قاجار و اقتباس نمایشنامه در ایران تا دوره قاجار می پردازد. در این جلد مواردی چون نگارش نمایشنامه، نقد آن و انواع تئوری‌های نمایشی در قالب یک گنجینه در تاریخ “ادبیات نمایشی در ایران” مورد بررسی قرار گرفته است. جلد اول علاوه بر تحلیل اوضاع اجتماعی، سیاسی و ادبی عصر قاجار، به سفرنامه‌ها و گزارشات پراکنده‌ای از اولین موارد گزارش نمایش در خارج در صحبت میان روشنفکران جامعه ایران می‌پردازد. این کتاب انواع متون کمدی و نمایشی از جمله آثار تألیفی و ترجمه را مورد بحث قرار می‌دهد و دیگر پیشکسوتان نمایشنامه نویسی در ایران را معرفی می‌نماید در این زمینه به جز چند مقاله و جزوه‌ی کوچک، تحقیق مفصل و جزئی‌تری صورت نگرفته بود که “جمشید ملک‌ پور” با ارائه‌ی سه جلدی “ادبیات نمایشی در ایران” توانست تا حد قابل توجهی به تاریخ نمایش در ایران معاصر بپردازد و این خلا را اندکی پر کند. هرچند که هنوز بسیاری از بخش‌های ادبیات نمایشی کنونی ایران پنهان و ناگفته مانده است.دومین جلد از مجموعه “ادبیات نمایشی در ایران” به تحلیل آثار نمایشنامه نویسان آذری و فارسی زبان و همچنین اولین روزنامه تئاتر ایران و ادامه‌ی روند ترجمه در ایران می‌پردازد و سومین جلد از آن هم نمایش‌ها و نهضت تئاتر از کودتای 3 اسفند 1299 تا انتهای حکومت رضاخان در شهریور 1320 را مورد بررسی قرار می‌دهد. “جمشید ملک پور” در جریان روند نگارش این اثر، به هجده سال تحقیق پرداخته که حاصل، یک اثر معتبر و جامع برای تمام علاقمندان به تئاتر است.