گزیدۀ متن کتاب ادب حضور

اولاً خداوند زیارت‌های شما را قبول کند؛ و قبولی زیارت هم معنایش این است که آن فیضی که از ملاقات این ولی خدا به ملاقات‌کننده می‌رسد، آن فیض زیارت به شما برسد؛ این معنای قبولی زیارت است. اگر بخواهید این فیض به شما برسد، شرط اول این است که با حضرت ملاقات کنید؛ یعنی رفتن حرم و آمدن، صرف رفتن به یک مکان و بیرون آمدن نباشد. آنجا یک موجودی و یک روح والایی حضور دارد. به این حضور توجه بکنید؛ ولو حالا شما آن شخص زیارت‌شده را، یعنی آن کسی که می‌خواهید با او ملاقات کنید، به چشم نمی‌بینید. لیکن به چشم دیدن که لازمۀ ملاقات نیست؛ او هست و سخن شما را می‌شنود، حضور شما را می‌بیند، شخص شما را می‌بیند. با او حرف بزنید. این شد زیارت.