روزی از روزها، من دوستی داشتم.

یک دوست که سروکله‌اش از ناکجا پیدا شده بود.

پرسیدم از کجا آمده است، اما خودش هم نمی‌دانست.

او پیش من ماند، و هر روز، بالای صخره‌ی بزرگ

باهم خوراکی می‌خوردیم و به جنگل نگاه می‌کردیم.