وینیکات چه می‌گوید؟ وینیکات نمی‌گوید – با بازی نشان می‌دهد. ما باید وارد بازی او شویم تا بفهمیم چه می‌گوید. اغلب لازم است میان جملات او پل‌هایی از اعماق ذهن خودمان طراحی کنیم، چون او این کار را انجام نمی‌دهد. باید صحنه ارتباطی و یا درونی که او شاید واقع‌بینانه و یا حتی بازیگوشانه خواسته رقم بزند را تصور کنیم تا در عاطفه‌ای عظیم که او آفریده است شریک شویم. وینیکات به ما یاد می‌دهد که رشد عاطفی انسان از وسط تلاطم امید و یاس توسط گذر از فضایی رویایی در حین رابطه‌ای نگهدارنده و تسهیل‌کننده می‌گذرد. ما وینیکات را نه تنها برای فهمیدن و درمان بیماری‌های بدوی و نحوه مدیریت آن‌ها، بلکه برای همدلی با مسیری که بیماران پیشرفته‌تر لازم است عبور کنند هم لازم داریم راهی که سرانجامش دوست داشتن دیگری است.