ورزش به‌عنوان مطرح‌ترین روش تربیت جسم (تربیت‌بدنی) به‌طور ویژه مورد توجه قرار گرفته است. افراد جامعه برای پرداختن به ورزش دلایل مختلفی از جمله پر کردن اوقات فراغت، حفظ تناسب‌اندام، حفظ تندرستی، کسب تخصص ورزشی، کسب عناوین قهرمانی و نگاه حرفه‌ای دارند. از طرفی، نظر بسیاری از دانشمندان علوم تربیتی بر این است که ورزش از مناسب‌ترین میدان‌های تربیتی به شمار می‌آید، زیرا از این مسیر می‌توان اهداف تربیتی متعددی را هم‌چون جامعه‌پذیری، زندگی اجتماعی، تلاش‌گری و تحمل شکست، مدارا کردن و تحمل عقاید مخالف، رقابت‌جویی و برتری‌طلبی و بسیاری دیگر از اصول اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی را برانگیخت و مورد آموزش قرار داد. در سال‌های اخیر اجراهای ورزشی پیشرفت زیادی داشته و روز به روز بر تعداد ورزشکاران دارای قابلیت و توانایی‌های قهرمانی و کسب نتایج مطلوب افزوده می‌شود.