پژوهش این کتاب بر آن است تا افکار و اندیشه های دو شاعر روشنفکر، فروغ فزخزاد و غاده السمّان را با محوریت اضطراب در آثارشان مورد بررسی قرار دهد. در بخشی از این کتاب می خوانیم: «به نظر می رسد که این دو شاعر اشتراکات بسیاری با هم داشته باشند زیرا هر دو زن هستند و هر دو در جامعه مردسالار شرقی، متولد شده اند. آن ها برای بیان عقاید خود دشواری های بسیاری کشیده اند و ادبیات تطبیقی با هدف برشمردن این اشتراکات و نزدیک تر کردن ملت ها، سعی دارد این دو را با هم مقایسه کند. یکی از اهداف ادبیات تطبیقی یافتن وحدت هاست زیرا صدای مشترک بین انسان ها می تواند پیام آور صلح و درد مشترک باشد و بشریت را به هم نزدیک کند.» این کتاب شامل پنج فصل با نام های «کلیات پژوهش»، «مبانی نظری»، «زندگی نامه فروغ فرخزاد و غاده السمّان» و «نقد تطبیقی دلهره و اضطراب در شعر فروغ فرخزاد و غاده السمان» است. در بخشی از مقدمه این کتاب که به قلم عبدالحسین فرزاد نوشته شده است، می خوانیم: «نخستین بار «سورن کی یر کگارد» فیلسوف مسیحی دانمارکی مساله اضطراب و دلهره ابراهیم را مطرح کرد. ابراهیم(ع) به فرمان خداوند باید پسرش را قربانی کند، اما او بر دلهره پدرانه غلبه می کند و به دستور خالق یکتا گردن می نهد. شاید این مساله را بتوان با تفویض امر در عرفان ایرانی شبیه دانست. در عرفان ایرانی سالک پس از رسیدن به بلوغ، مختار می شود و پس از رسیدن به اختیار، آگاهانه و آزادانه، تفویض امر به خداوند می کند؛ بدین معنا که کارش را به خدا وا می گذارد و سرسپرده مشیت و خواست معشوق ازلی می شود. بنابراین ابراهیم به قربانگاه می رود تا پسرش را قربانی کند.