کتاب حاضر، مشتمل بر شعر «افسانه» و همچنین نقد و تفسیر و بررسی ساختار، زبان، موسیقی و عنصر خیال در این شعر است. در این کتاب بیان می‌شود که رمز بقای «افسانه» این است که از معنویت جان شاعر جوشیده است. «نیما» خود به‌خوبی می‌دانسته، حال و هوایی که در آن «افسانه» سروده شده است، عادی نبوده است و نیز به‌آسانی تکرار نمی‌شده است. چراکه در «افسانه» تمام عناصر شعر، اندیشه و وزن و موسیقی با یکدیگر شکل می‌گیرند و مرزی میان آن‌ها نیست.