“الفبای هنر امروز” کتابی است نوشته ی “ینس هوفمن” که در آن “هنر از نگاه کیوریتور” را مورد بررسی قرار می دهد. یکی از ویژگی های کلیدی “هنر از نگاه کیوریتور”، توصیف میل به شیفتگی است، که از آن می توان موضوع “دیدن” را نه تنها سهم خردی از آنچه ذهن مشغول آن است، در نظر گرفت بلکه آن را نوعی از دستاوردهای امر کیوریتوریال قلمداد کرد. به گفته “ینس هوفمن”، این دستاورد، به دلبستگی مردم به دیدن سایر گرایش های ناخودآگاه و همچنین میزان شیفتگی و کنجکاوی مخاطب مربوط می شود. “ینس هوفمن” خود در ردای یک کیوریتور، رویکرد پیگیری تفکر معمولی را نسبت به کار تعریف و ارائه می کند و این کار را با تمرکز بر جنبه های مشابه آثاری که قبلا بارها مشاهده شده است، انجام می دهد. برای پنهان کردن عمق هنر از دید، محدود کردن میزان مانور دادن تماشاچی پیرامون آن، ایده ی خوبی خواهد بود. در “الفبای هنر امروز” این مرحله برای ارزیابی محصولات و کیفیت استانداردها در هنر مدرن و روش های پردازش کیوریتورینگ بسیار مهم است. تجزیه و تحلیل عوامل چالش دشوارتر می شود زیرا حرفه ی کیوریتورینگ، تکامل یافته و از مفهوم نسبتا ساده ارائه ی آثار هنرمند دور می شود. “ینس هوفمن” استدلال می کند که زمینه ای که فاقد استانداردهای کنترل کیفیت است، نمی تواند پیشرفت کند و باید محدودیت های خود را مشخص کند.کتاب “الفبای هنر امروز”، ناظر و تماشاگر را به هم نزدیک می کند و این استفاده ی گاه به گاه و محاوره ای از اصطلاحات کیوریتوری همچون “ینس هوفمن”، نشان دهنده ی تعصب و تبعیض پنهانی است که همان دیداری بودن دنیای هنر است.