سازه امید مانند سایر مفاهیم روان‌شناسی ناشی از فقط ابعاد روان‌شناختی نیست بلکه عوامل زیستی، اجتماعی، فرهنگی و معنوی در رشد و پرورش آن نقش دارند. در جامعه کنونی ایران استفاده از عقلانیت بیش از پیش مورد نیاز است زیرا توکل و تقلید بدون تفکر و تحرک کارساز نیست، بنابراین بررسی علمی مفهوم امیدواری ضروری است. بنا به فرانظریه امید، تفکر امیدوارانه ناشی از ترکیب سه بعد است: هدف( هدف‌گرایی انسان از بدو تولد)، مسیرها (ساختن یا یافتن راه‌های گوناگون برای رسیدن به اهداف)، عاملیت (باور فرد به توانایی خود در ایجاد و رسیدن به اهداف). از بدو تولد نیروی عظیمی در نوزاد برای رسیدن به خواسته‌ها برای بقا وجود دارد. در مراحل بعدی زندگی نیز با آموزش امیدواری و سایر مفاهیم وابسته مانند خوش‌بینی و شوخ‌طبعی، … می‌توان امید را پرورش و افزایش داد. در این کتاب برخی کاربردهای آموزشی، تربیتی و درمانی فرانظریه امید بیان شده است: در فصل نخست مفهوم امیدواری، ایجاد و رشد امید در فراخنای زندگی از بدو تولد تا پیری و در فصل دوم آموزش امیدواری به عنوان مهارتی شناختی-رفتاری در خانواده و مدارس بیان شده است. در فصل آخر نیز به استفاده از امیددرمانی در درمان اختلالات مختلف و نیز معرفی امیددرمانی زنانه‌نگر( فمینیستی) پرداخته شده است.