«انسان معنوی» مفهومی سکولار است، که می‌تواند از دو منبع گسترده دین و عقل و نیز تجربیات کاملا شخصی و درونی فرد بهره‌‌مند‌ شده و مبنای اتحادی انسانی قرار گرفته و به تقویت اخلاق در جوامع یاری رساند. «انسان معنوی»‌ آن‌چه را نفی می‌کند، کوچک بودن و نیز تحقیر‌‌‌شدگی انسان است. به‌‌همین مناسبت، دینداران و غیردینداران دنیاپرست، بسیاری از متولیان دین رسمیت‌‌زده و نیز استبداد و سلطه‌های فرعونی به‌‌نام دین و یا غیر آن، با چنین رویکردی سازش نداشته و نخواهند داشت. چنان‌چه خیل افراد غافل و برخی افراد ناآگاه در حوزه‌های دینی ممکن است، راه آنان را پیروی کنند.