هنگامی که مائو در سپتامبر ١٩٧٦ درگذشت، چین در میانه ی انقلاب فرهنگی بود که وی از یک دهه ی قبل را آغاز کرده بود. این نخستین مرحله از مجموعه تحولاتی بود که احیا کننده ی سوسیالیسم و زداینده ی فساد ناشی از نظام سرمایه داری و انعطاف پذیری ساختار بروکراتیک تلقی می شد. انقلاب فرهنگی با سلسله سیاست های اجتماعی و سیاسی بی رحمانه ای دنبال شد که مائو آن را برای هدایت چین به سوی بهشت موعود سوسیالیستی اجتناب ناپذیر می دانست…