تمام نوشته های این مجموعه در خلال حضور در خیابان متولد شده اند. دغدغة اصلی ام در نگارش آن ها بیش از هر چیز یافتن راهی بود برای پر کردن شکاف هایی که در خلال زندگی روزمره در تهران سر باز می کند، شکاف هایی ماحصل حضور در “زندگی روزمره” به نظرم ما در “شهر” همواره درون زندگی روزمره ایم. این زندگی به همان میزان که در اختیار ماست، بر ما مسلط است؛ تنها لحظاتی هست که می توان ایستاد و بدان نگریست. به تعبیر بنیامین، در عرصه هایی که درون آن هستیم، شناخت فقط به شکل جرقه های آذرخش فرا می رسد. این متن های نا منسجم در طول چند سال نوشته شده اند و…