بخشی از کتاب باغ‌های معلق:

تابه‌حال در زندگی‌ام اینقدر احساس ضعف نکرده بودم.

خودم را شماتت کردم که بس کن هناء!

تو روزهای سختی را پشت سر گذاشتی.

اما فقط چند دقیقه کافی بود تا دوباره برای این ترس‌ها و دلهره‌ها به خودم حق بدهم.

مگر یک انسان چقدر توان و قدرت تجربه‌ی مرگ و درد را دارد؟

ما همه زن‌های‌ جنگ‌ دیده بودیم، مرگ عزیز را لمس کرده بود اما هنوز آدم دیدن قیامت نبودیم و آنجا در بیمارستان محشر کبری بود.