آیا سیاست‌گذاری عمومی و برنامه‌ریزی شهری در دنیا، محصول تصمیم‌های عقلانی مدیران و برنامه‌ریزان است؟ آیا برنامه‌ها و اسناد توسعه شهری یکسره براساس منطق علمی و عقلانی تهیه می‌شوند؟ آیا منافع گروه‌ها هیچ تأثیری بر جهت‌گیری برنامه‌ها ندارند و این دو ساحت کاملا از یکدیگر مجزایند؟ چگونه می‌توان نسبت میان قدرت و انگیزه‌های خاص اقتصادی و سیاسی را با محتوای علمی و تخصصی سیاست‌ها و برنامه‌های شهری درک کرد؟ و… «بنت فلوبیر»، پژوهشگر و نظریه‌پرداز شهیر برنامه‌ریزی، با اتکا بر آرای ارسطو، ماکیاولی، نیچه و فوکو می‌کوشد چارچوبی نظری برای اندیشیدن و پاسخ دادن به این پرسش‌ها فراهم کند.