“بلوچستان” اثری مشترک از “نصرالله کسرائیان” و “زیبا عرشی” است و مجموعه‌ای از عکس‌های این خطه‌ی جغرافیایی زیبا و شگفت را شامل می‎شود که در فاصله‌ی زمانی بیست و پنج سال قبل تا تقریبا ده سال پیش را دربرمی‎گیرد. استان سیستان و بلوچستان در جنوب‌شرقی جمهوری اسلا‌‌‌می‌ایران قرار دارد و از نظر مساحت، بزرگترین استان کشور است. این استان از جنوب دارای مرز ساحلی با دریای عمان است و از شرق با پاکستان و افغانستان هم‎مرز است. از شمال با استان خراسان جنوبی و از غرب با استان‎های کرمان و هرمزگان همسایه است و منطقه وسیع و متنوعی را در بر ‌‌‌می‌گیرد که از شمال تا دشت‌‌‌های نیلی دریای عمان در جنوب امتداد دارد. “نصرالله کسرائیان” و “زیبا عرشی” این جغرافیای وسیع را در کتاب پیش رو به خوبی ثبت کرده‌اند. اگرچه “بلوچستان” بزرگترین استان کشور است، اما جمعیت آن نسبتا کم است. از نظر جغرافیایی، این استان از دو ساختار زمینی متفاوت تشکیل شده است. در شمال، دشت سیستان تشکیل شده از آبرفت هیرمند که بزرگترین دریاچه آب شیرین کشور است، در این منطقه قرار دارد. وزش بادهای شدید یکی دیگر از ویژگی‌‌‌های بارز منطقه است که در تابستان 120 روز وزش باد در آن ثابت است. بخش جنوبی به دلیل مجاورت با آتشفشان تفتان و دریای عمان عمدتا کوهستانی با آب و هوای متنوع است.استان سیستان و بلوچستان از 7 شهرستان اصلی به نام‌های زاهدان که مرکز آن است، زابل، خاش، سراوان، ایرانشهر، نیکشهر و چابهار تشکیل شده است. چندین شهر کوچکتر نیز وجود دارد که در سراسر استان پراکنده هستند. تصاویری که از چابهار در کتاب “بلوچستان” از “نصرالله کسرائیان” و “زیبا عرشی” دیده می‌شود، احتمالا دیگر شباهتی به چابهار کنونی ندارد اما هنوز هم می‌توان ردپایی را از چیزهایی که بودند و دیگر نیستند یا ظهور چیزهایی که نبودند و اکنون به آن اضافه شده‎اند، در این کتاب یافت.