در مقام مورخ ادبیات بیش از آن که بر رابطه واقعی میان گروه های مشخص اجتماعی -بانک داران، و کارمندان عالی رتبه، صاحبان صنایع، پزشکان و غیره- تمرکز کنم، به انطباق میان اشکال فرهنگی و واقعیت های طبقه جدید توجه دارم، و مثلا می پرسم چگونه واژه ای چون آسایش ویژگی های مصرف مشروع بورژوایی را مشخص می کند؛ یا چگونه سرعت داستان گویی با نظم نوین زندگی سازگار می شود. و به این ترتیب، من بورژوا را در منشور ادبیات تجزیه می کنم» و این مسئله ای است که مورتی در کتاب خود دنبال می کند و…