​فرانک اورارد (2013–1960) در عمر نه‌چندان طولانی‌اش استاد ادبیات و هنرهای نمایشی در دانشگاه پاریس 7 بود. او کتاب‌های بسیاری در زمینۀ ادبیات و به‌ویژه تئاتر نوشته است. کتاب حاضر یکی از آخرین کتاب‌های اوست که در آن به بررسی و مطالعۀ تئاتر فرانسه در قرن بیستم و نیز تحولات و رخدادهای مهم و تأثیرگذار بر آن پرداخته است. در این دورۀ زمانی شاهد گذار از تئاتری با “زبانی زیبا” به سمت تئاتری پخته و تکامل‌یافته با آثار نویسندگانی چون ژان ژیرودو یا ژان پل سارتر هستیم و از دیگر سو، به تئاتری نو بر‌می‌خوریم که با بیشتر قراردادهای نمایشی به جای‌مانده از زمان ارسطو خداحافظی می‌کند. این کتاب نگاهی است به استقلال تئاتر، نقش زبان، ظهور و بروز پدیده‌ای جدید در تئاتر به نام کارگردانی، روش‌های ایجاد ارتباط بین تماشاگر و نمایشنامه و نیز دیگر موضوع‌های مرتبط با تئاتر.