این کتاب که مشتمل بر یازده فصل می‌باشد به بررسی تأثیرات هنر ساسانی در هنر اسلامی در دو حوزهٔ جغرافیایی خارج و داخل مرزهای ایران فعلی پرداخته است. در حوزهٔ نخست، به بررسی تأثیرات هنر ساسانی در هنر اسلامی دوره اموی و عباسی به لحاظ معماری بناها پرداخته. مؤلف کوشیده تا تأثیرات هنر ساسانی در بناهای دوره اموی را، که به زعم عده‌ای از مورخین ملهم از سنت‌های بیزانس است، نمایان سازد. مضاف بر اینکه در این بخش به بررسی دو سبک ایرانی و سبک عربی در معماری بناها پرداخته و به گونه‌ای مستدل وجود سبک عربی را مردود دانسته. در حوزهٔ دوم، مؤلف به بررسی تأثیرات هنر ساسانی در هنر اسلامی در داخل مرزهای فعلی ایران به تفکیک رشته‌های هنری گوناگون پرداخته. مؤلف بحث اصلی خود را در این حوزه به هنر معماری اختصاص داده و تأثیرات هنر ساسانی را از قرون اولیه اسلامی تا قرن هفتم هجری با بررسی بناهای گوناگون بر شمرده. او در ادامه به هنر گچ‌بری و تزئینات گیاهی، هندسی و خطی ساسانی و نقش آنها در هنر اسلامی می‌پردازد.