بر اثر تحولاتی که در جامعه ایران صورت گرفته بود سرانجام فرمان مشروطیت در ۱۴ جمادی‌ الاخر ۱۳۲۴ هجری قمری به امضای مظفرالدین شاه رسید و اندکی پس از امضای فرمان مشروطیت مظفرالدین شاه درگذشت و پسر مستبد او محمدعلی میرزا به حکومت نشست و چون که نتوانست با مشروطه خواهان و آزادی خواهان کنار بیاید در جمادی الاول ۱۳۲۶ هجری قمری مجلس شورای ملی به فرمان او گلوله باران شد و از طرفی تعدادی از آزادی خواهان در باغ شاه مفتول گشتند. پس از این وقایع محمدعلی شاه حدود سیزده ماه زمام امور را در دست داشت و در این مدت به قلع و قمع آزادی خواهان پرداخت. ولی در این مدت گروه‌هایی از مازندران و آذربایجان و جنوب جهت مقابله با استبداد حکومت مرکزی متشکل شده و بالاخره با فتح تهران؛ مجلس شورای ملی محمدعلی میرزا را از حکومت خلع و فرزند ۱۳ ساله‌اش، احمد شاه را به سلطنت منصوب ساخت. این تحولات در اوضاع و احوال جامعه ایران و بی‌ثباتی حکومت در این دوره بستری شد برای دسته‌ای از اشرار و افراد فرصت طلب که به انحاء مختلف از حدود اجتماعی خود پا را فراتر نهاده و علم شورش و یکه تازی را به دست گیرند و حتی در لباس اصلاح طلبی و طغیان بر علیه ظلم و استبداد به هرگونه قتل و غارت و حنک حرمتی دست بازند.