بعد از یکصد و بیست سال استیلای قوم

تاتار و مغول بر ایران و خیلی از مناطق آسیا، قیامی مردمی در باشتین و

سبزوار خراسان علیه ظلم و تعدی حاکمان مغول و عاملان آنان به وقوع پیوست.

این نهضت که به قیام سربداران شهرت یافته است. از لحاظ وسعت، بزرگ ترین، از

نظر تاریخی مهم ترین جنبش آزادی بخش خاورمیانه در قرن هشتم هجری بود. تلاش

پیگیر رهبران آزاده این قیام، منجر به تشکیل حکومت مستقل ملی و شیعه مذهب

ایرانی در خراسان شد. مهم ترین ویژگی های این حکومت عبارت بود از: تنفر و

انزجار از عنصر مغولی و تثبیت ایدئولوژی تشیع امامی. نخستین حاکم

سلسله سربداران، «عبدالرزاق باشتینی» بود که به مدت دو سال و چهار ماه

حکومت کرد. پس از وی، «برادرش وجیه الدین امیر مسعود» به حکومت رسید.

هنگامی که سربداران توانستند بر حاکم مغولی خراسان پیروز شوند حکومت مستقلی

ترتیب دادند و سبزوار را مرکز خود ساختند.