پس از انقلاب سر ویلیام جونز، آنچه بر حسب سنت، فقه اللغه‌ی تاریخی نامیده می شد، به دانش تازه‌ای به نام فقه اللغه ی تاریخی-تطبیقی تغییر هویت داد. این روش جدید در مطالعه ی تاریخ زبان ها، پس از انقلاب فردینان دو سوسورو معرفی دانش نوین زبان شناسی، به تدریج و با شکل بندی تازه ای، به بخشی از زبان شناسی مبدل شد و به زبان شناسی تاریخی تغییر نام داد. کتاب حاضر،یکی از شاخص ترین نوشته ها در زمانه ی حیات فقه اللغه ی تاریخی، تطبیقی است معلوم می کند، زبان شناسی جدید تا چه میزان تحت تاثیر آرای متفکران آن زمانه شکل گرفته است.