تذکره ی اندرونی نه تنها به شرح زندگی و احوال زنان شاعر عصر قاجار در قرن سیزدهم هجری تا نیمه ی قرن چهاردهم می پردازد، بلکه ضمن پرداختن به حساسیت ها و موضوعات مورد علاقه ی این شاعر بانوان درباره ی مفاهیمی همچون عشق، حرمان، اندوه، گله های نمادین، آرزوهای سرکوفته، آزارطلبی، تمایلات صوفیانه ی ضداجتماعی و تلاش می کند از خلال بررسی و شرح این احوالات، پرتویی بر شرایط اجتماعی و فرهنگی زمانه ی آنان نیز بیفکند.