کی از نیازهای مهم هر جامعه، امنیت است و میزان توسعه و پیشرفت هر جامعه‌ای ربط مستقیم به امنیت آن جامعه دارد. هر جامعه‌ای بنا بر موقعیت جغرافیایی، سیاسی، فرهنگ، اقتصاد و شیوهٔ زیست جمعی‌اش با مسائلی روبه‌رو است که امنیتش را تحت تأثیر قرار می‌دهد و باید متناسب با شرایط بومی‌اش به دنبال تدوین سازوکارهای رسمی و غیررسمی برای تأمین امنیتش باشد.

موضوع مهمی که کتاب ترجیحات امنیتی ایرانیانبه آن اشاره می‌کند این است که امنیت یک مفهوم جمعی و حاصل عملکرد تک‌تک کنشگران جامعه است و فردفرد این کنشگران تولیدکنندهٔ امنیت جمعی و بازتولید‌کنندهٔ ناامنی و هراس و… هستند. دنیای امروزی صرفاً با نظم دولتی- ساختاری به آرامش پایدار نمی‌رسد و این کار نیازمند مشارکت تمام طبقات اجتماعی با سنخ‌های ناهمگون اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی است.

کتاب ترجیحات امنیتی ایرانیان با اشاره به این که ایران امروز حاصل ایران دیروز است، مشروطهٔ ایرانی را نوعی رنسانس خوانده و شروع تحول در نظام اجتماعی و امنیتی ایران را از آن دوره دانسته است. کتاب با اشاره به این که اقوام ایرانی به دلیل اشتراکات گوناگون فرهنگی، ادبی و تاریخی، هیچ‌گاه رودرروی هم قرار نگرفته‌اند. ایران را به دلیل موقعیت حساسش، نیازمند سیاست‌گذاری‌های دقیق‌تر در زمینهٔ امنیتی دانسته است.

کتاب حاضر برای دستیابی به ترجیحات امنیتی ایرانیانبه نتایج مطالعات پیمایشی در بازهٔ زمانی دهه ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۰ مراجعه کرده و برای رسیدن به یک انسجام در سطح کلان و امکان سیاست‌گذاری برای آینده، مطالعات این بازه را تحلیل و در نهایت وضعیت امنیت را از نظر ترجیحاتی واکاوی کرده است.