کتاب حاضر نخستین نوشته‌ای است که به معرفی نگرش نویسنده درباره ی شیوه ی تعبیر متن از منظر انگاره‌ای ادراکی می پردازد. این نگرش که امروزه در میان شاگردان استاد کاملا شناخته شده است، هنوز مخاطب عام نیافته و در میان متخصصان سایر رشته های علوم انسانی، به ویژه محققان حوزه ی مطالعه ی زبان ادب ناشناخته است. در این نوشته مشخص می شود که متن با تعریفی به مراتب کلی تر از متن مکتوب مورد نظر است و فیلم، عکس، تابلوهای راهنمایی و رانندگی، کاریکاتور، نقاشی و جز آن را شامل می شود و شیوه ی تعبیر این متن ها از منظر ادراکی مورد بحث و بررسی قرار می گیرد.