در آغاز، مطالبی درباره ی توسعه، امکان توسعه، و موانع توسعه درج می گردد و در ادامه، در فصل اول، وضعیت توسعه در کشورهای جهان سوم بررسی شده و علت توسعه نیافتگی بیان می گردد. در فصل دوم، درباره ی تفسیرهای کلاسیک توسعه و توسعه نیافتگی مباحثی مطرح گردیده است. مطالب فصل های بعدی عبارت اند از:”تئوری های قدیم و جدید مکتب نوسازی”، “مفهوم وابستگی”، “مکتب نظام جهانی”، “و توسعه در شرایط جهانی شدن”. “نظریه های توسعه را از جهتی می توان به دو دسته نظریه های خوش بینانه و نظریه های بدبینانه تقسیم کرد. نظریه ی خوش بینانه معتقد به امکان توسعه هستند به این معنا که همه ی کشورها را برای پای گذشتن در جاده ی توسعه و طی کردن این جاده توانا می دانند یا بهتر است بگوییم هیچ مانع ذاتی در یک ملت برای ورود به توسعه نمی بیند. مکتب های بدبین برخی از مردمان را به دلیل شرایط فرهنگی یا اقلیمی تاریخی برای ورود به جاده ی توسعه مناسب نمی دانند، یا دست کم به طور درون زا برای تحولی از این گونه مناسب نمی دانند. مثلا جریان فکری معروف به نوسازی (مدرنیسم) که در دهه های 1950 و 1960 در میان اندیشمندان و پژوهشگران غرب از جمله آمریکا رواج داشت، متمایل به این باور بود که تمام جوامع از وضع سنتی یا توسعه نیافته به وضع مدرن یا توسعه یافته گذر می کنند”.