همه جا هوهوی درویش مآبانه ی باد
هق هقی قهقهه سرداد و از پا افتاد
و جهاندیده ترین یاس چنین پیچیده ست
مثل قنداقه ی شومی به امیدی نوزاد
گوش کن چلچله ها باز خبر می آرند
یوسف چهچهه در چاه تقلا افتاد
تیشه ای را که نکوبید طلسمش کردند
کوه گویا قسمش داد به جان فرهاد