قصه هایی که ما درباره آنچه هست و آنچه نیست نقل میکنیم و نیز درباره ی خودمان درباره ی درست و غلط درباره ی مرگ و زندگی و درباره ی جهان و هرچه در آن است سرانجام شالوده ی تجربه ی ما میشود.و نیز شالوده ی واقعیتی که آن را تجربه میکنیم ما جهان را روایت میکنیم.به تعبیری ما جهان را قصه میکنیم و آنگاه،در قصه ای که خود نقل کرده ایم زندگی میکنیم. با درک این حقیقت که جهاناز قصه ها سرشته شده است در میابیم که همه صورت های ذهنی و عینی این جهان گذار از خود تهی اند.