اهتمام در شناخت تبار اشخاص و نسب‌نامه‌نویسی متأثر از توجه اقوام اولیه به حفظ خون پاک به هنگام انتقال قدرت به جانشینان یکی از کهن‌ترین علوم رایج در میان اقوام و ملل بوده که در طول تاریخ، بنا بر مقتضیّات زمان و جهت حفظ ساختار طبقات و به‌خصوص شناخت اعضای خاندان‌ها و بزرگان محلی مورد استفاده قرار می‌گرفته است، برای مثال می‌توان به کتیبه‌های باستانی اشاره کرد که در متن آنها حکمرانان پیش از ذکر وقایع جاری با تأکیدی خاص نام اجداد خویش را بیان نموده‌اند. به مرور گردآوری انساب و نگارش آنها توسط افراد مورد اطمینان، چنان گسترش یافت که نسب‌نامه‌نویس‌ها در میان جامعه از جایگاه ویژه‌ای برخوردار شدند. با شکل‌گیری دولت‌ها و امپراطوری‌ها در کنار سایر علوم نسب‌نامه‌نویسی و شرح وقایع نیز دچار تحول شده ساختار نوینی یافت. طی این دوران حتی شاهد آن هستیم برخی از پادشاهان برای نیل به مقصود از جمله مشروعیّت‌بخشی دینی یا ملی به حکومت خویش، در کنار تدوین تاریخ سیاسی خاندان‌ها و معرفی فرمانروایان به نسب‌نامه‌های جعلی دست می‌یازیدند. به‌تدریج تبارشناسی در کنار شرح وقایع به یکی از شاخه‌های علم تاریخ بدل شد. هرچند طی قرن‌های گذشته چندین اثر دربارۀ تاریخ سیاسی حکومت‌ها به رشته تحریر درآمد اما اکثر آنها رویه‌ای ثابت داشته و فاقد نوآوری هستند. در قرن‌های معاصر نیز تعدادی از محققین همچون لین پول، زاخائو، زامباور و خلیل ادهم در کتاب‌های خویش به معرفی خاندان‌ها و تبارشناسی آنها پرداختند اما این آثار کاستی‌هایی در اطلاعات اعم از کمی و کیفی دارند. به دلیل دسترسی این محققین به منابع تاریخ اسلام و مسکوکات مسلمین تبارنامه سلسله‌های اسلامی بیشتر مد نظر قرار گرفته و در محتوا ، نوع نگارش و تنظیم سالشمارها اشتباهاتی مشاهده می‌شود. وسعت و پراکندگی اطلاعات موجب شده در کمتر کتابی با حجمی محدود به تاریخ سیاسی فرمانروایان جهان پرداخته شود، از این رو در این اثر سعی بر آن است تا در کنار رفع نواقص آثار گذشتگان، با گسترش محدوده جغرافیایی و بازه زمانی تعداد بیشتری از حکومت‌های حاکم بر ایران و جهان (خصوصاً ملل کمتر شناخته شده از دوران باستان تا حال حاضر) معرفی و نسب‌نامۀ این سلسله‌ها ترسیم شوند. این مجموعه شامل نسب نامه‌های توصیفی فرمانروایان جهان از غرب تا شرق دور است و بار دیگر بخشی از تاریخ ملل را آشکار می‌کند. امید که مورد توجه علاقه‌مندان قرار گیرد.