نماز با خلوصی که ابرام می‌خواند، دعایی که می‌کرد، روضه و مصیبتی که می‌خواند، قلب‌ها را سوراخ می‌کرد.

اساساً رفتار و سکنات ابرام، به شکل فزاینده‌ای جذب‌کننده بود.

ماشاءالله خوش‌تیپ و خوش‌قیافه بود.

آدم حظ می‌برد نگاهش کند.

کمی که ته‌ریش می‌گذاشت، آن ‌قدر خوشگل و زیبا می‌شد که همه عاشقش می‌شدند.

از لحاظ خورد و خوراک هم حالت خاصی داشت.

اگر شرایط ایجاب می‌کرد، یک دفعه می‌دیدی یک هفته غذا نمی‌خورد، از آن طرف می‌نشست غذای یک هفته را یک جا می‌خورد.