آنچه در کشور ما، اکثر مغفول می ماند، تفکیک بین ویژگی های مختلف یک شخصیت است. در کشور ما شخصیت ها یا پاکند و یا ناپاک، یا سفیدند و یا سیاه، یا همه چیزشان خوبست و هیچ عیبی ندارند و یا همه چیزشان بد است و سراپا عیبند. تنها اگر می آموختیم در مقام قضاوت نسبت به دیگران – که به نوبه خود امر پسندیده ای نیست – حداقل نکات مثبت و نکات منفی شخصیت، رفتار و … او را بررسی و ذکر می کردیم، در بسیاری از موارد پیشرفت های جدی تری به دست می آوردیم…