دوئرتی و مک دانیل توانسته اند گستره خانواده درمانی را در کمتر از 150 صفحه به شیوایی بیان کنند. آنان ضمن گرامیداشت پیشگامان، توانسته اند به نقش نسل دوم و نیز مداخله های مبتنی بر شواهد توسط نسل های جدیدتر بپردازند. مفاهیم و فنون به گونه ای قابل فهم بیان شده اند بدون آن که ساده انگاری در مفاهیم پیچیده رخ دهد. همچنین، ماهیت و نقش رویکردهای مختلف خانواده درمانی تشریح شده و در عین حال دغدغه جمع بندی کل نگر و عمل گرای این شیوه های مختلف در جای جای کتاب موج می زند.