داستان‌های مجموعه خیابان‌ها همیشه عریض نیستند دو بخش هستند و دو فضای متفاوت دارند یکی فضای شهری و واقع‌گرایانه و دیگری فضایی پر از سمبل‌ها و استعاره‌ها. در فضای اول شخصیت‌ها درگیر مسایل زندگی شهری و رزوزمره، مثل کار و روابط اجتماعی و زناشویی‌اند و فضای دیگر فضای ذهنی شخصیت‌ها است مثل قضاوت‌های درونی، حکم‌هایی که خودمان برای دیگران صادر می‌کنیم، و پندارهایی که درست یا غلط، داریم. رحیم رستمی در خیابان‌ها همیشه عریض نیستند، بیشتر به موضوع روزمرگی و افتادن آدم‌ها در دورهای باطل و نافرجام پرداخته است.