دانشکده، مثل یک بازی شطرنج، یگانه و منحصربه فرد است. این رمان تاکنون بهترین رمان پابلو د سانتیس، و بی تردید یکی از کتاب های اصیل در سنت ادبیات معاصر آرژانتین است. اومرو بروکا نویسنده ای ست که همتایی ندارد. نه کسی او را دیده است و نه در جایی کتابی از او وجود دارد. نوشته هایش تنها در روایت های دگرگون شده ی متعددی وجود دارند. وقتی استبان میرو، دانش آموخته ی جوان ادبیات، نخستین سمت اداری خود را در عمارت قدیمی و لابیرنت وار دانشکده ای آغاز می کند که در آن انستیتوهای زیادی وجود دارند که به طور مشکوکی به حیات شان ادامه می دهند، هنوز نمی داند که پایش به جنگ بیرحمانه ای کشیده می شود. ادیبان مدعی شناخت آثار احتمالا ناموجود بروکا، چونان حافظان جام مقدس، از هیچ نبردی ابایی ندارند. در خلال داستان، نسبت ادبیات و زندگی، خیال واره و واقعیت، رفته رفته به گرهی ناگشودنی بدل می شود و…