سلامآماده‌ای با داگلی بغلی و دوستانش در ماجرای تازه‌ای همراه بشوی؟راستش من هنوز، مثل وقتی که هم سن و سال شما بودم، از دیدن برف هیجان زده می‌شوم.البته آن وقت‌ها، هیجانم بیشتر از امروز بود، خیلی خیلی بیشتر.دانه‎های درشت برف، فرش سفیدی توی باغچه پهن می‌کرد و من با برادر و خواهرهایم مسابقه می‌گذاشتم تا اولین کسی باشم که جای پایش روی برف می‌‎ماند. ما به هم گلوله‌ی برفی پرتاب می‌کردیم، فرشته‌های برفی درست می‌کردیم و برای خودمان آدم برفی مخصوص می‌ساختیم.من سعی کرده‌ام همه‌ی این هیجان‌ها را توی داستان (داگلی بغلی عیدت مبارک) بیاورم.بغل برای داگلی و برای همه‌ی ما حسابی دوست‌داشتنی است. اگر کسی دارد این داستان را با تو می‌خواند، می‌توانی یک بغل متشکرم –به خاطر- همراهی‌ات به او بدهی!