“افادات به فلسفه ی هایدگر” دومین اثر برجسته ی هایدگر پس از “هستی و زمان” است. افادات به فلسفه که به “ادای دین به فلسفه” نیز معروف است. نقشی مهم در شناخت جریان فکری و فلسفی هایدگر دارد و مطالب آن کمی دشوار و دیریاب است. کتاب حاضر را باید به صورت یک تصنیف موسیقیایی در نظر گرفت، که مشتمل بر یک پیش گفتار، یک بخش پایانی تحت عنوان “هستو” و شش همبند یا فوگ است که شرح ها و فرایافت های اندیشه ی تاریخی هستوی هایدگر را پس از میانه ی دهه ی 30، و همزمان با چرخش اندیشه ی او برمی سازند. ویژگی دیگر درآمدی بر افادات به فلسفه ی هایدگر، آسان کردن رهیافتی به هستی و زمان است. کتاب در دو بخش کلی با عنوان “از هستی و زمان تا افادات” و “شش همبند افادات” تدوین شده است؛ در بخش نخست، “ناکامی زبانی” و “فروروندگی آغازگرایانه در تاریخ” تشریح شده و در بخش دوم “پژواک”، “پاس دادن” بنیان گذاری”، “آیندگان”، “آخرین خدا” و “دستو” تحلیل می شود.