متن حاضر بر آن است تا با واکاوی و نگاهی اجمالی به تجربه زیسته زنان شهر تهران از گذشته تاکنون ضمن ترسیم خطوط مختصات این تجربه در تمایز با تجربه زیسته مردانه در شهر که نگاه و تجربه غالب نسبت به شهر و فضاهای آن است به شناسایی الگوهای منطقی و رفتاری حاکم بر این تجربه و نیز عوامل موثر بر کیفیت این تجربه بپردازد.