این کتاب درباره شاعرانگی اولین و مسلماً بهترین برخوردی است که ما با تراژدی به عنوان یک فرم ادبی داریم. ست بناردت و مایکل دیویس آن را با هدف ترجمه دقیق هر چه بیشتر متن ارسطو به انگلیسی ترجمه کرده اند. ترجمه تحت اللفظی از دیرباز مورد نیاز بوده است، زیرا برای کاوش در بحث درباره شاعرانگی نه تنها باید به آنچه در ظاهر گفته می‌شود، بلکه باید به معماها، پرسش‌ها و ویژگی‌های مختلفی توجه کرد که تنها در سطح چگونگی بیان ارسطو آنچه می‌گوید پدیدار می‌شوند و در نتیجه فرد را به تجدیدنظر و تعمیق درک اولیه از استدلال سوق می‌دهد. از آنجایی که درباره شاعرانگی درباره چگونگی سرودن تراژدی است، نباید تعجب آور باشد که به خودی خود یک قطعه ادبی نسبتاً هنرمندانه باشد.