‌ژاک لاکان (1901- 1981)، روانکاو بلندآوازه‌ی فرانسوی، از معدود متفکران قرن بیستم است که تاثیر گسترده‌ای بر سپهر روشنفکری و علوم انسانی گذاشته است. سمینارهای او در دهه‌ی 1950، جایگاهی بود برای رشد و تبادل آرای فلسفی.‌او نظریه‌ی خود را بر پای‌ی نظریه‌ی فروید بنیان گذاشت و پس از طرح “مرحله‌ی آینه‌ای”، اندیشه‌ی “بازگشت به فروید” را مطرح کرد و نه‌تنها برخی از ابداعات فروید را شرح و تفضیل داد و در آن‌ها بازاندیشی کرد، بلکه به مهم‌ترین پرسش‌ها و مسائل مبهم‌مانده و حل‌نشده در نظریه‌ی فروید بازگشت و روشی نو در بیان و تعبیر این مسائل و مفهوم آن‌ها در نظریه و عمل روانکاوی فراهم آورد.‌این کتاب با عرضه‌ی برخی مفاهیم بنیادی در روانکاوی، مسیر شرح و بسط این مفاهیم را از مبنای اصلی آن‌ها در کار فروید تا تفصیل و تبیین لاکان از آن‌ها، می‌کاود. این کاوش در مفاهیمی چون ناخودآکاه، مرحله‌ی آینه‌ای، ابژه، هیستری و وسواس فکری، انتقال و تعبیر انجام پذیرفته است.‌فصل‌های کتاب برگزیده‌ای است از سخنرانی‌هایی که در مرکز تحقیق و تحلیل فرویدی ایراد شده‌اند. کتاب برای خوانندگانی با آموخته‌ها و پیش‌زمینه‌های گوناگون از جمله دانشگاهی، بالینی، اجتماعی، فرهنگی و هنری مفید است. افزون بر آن، برای کسانی که از نظر آنان آرا و اندیشه‌های روانکاوانه شاید عرصه‌ای نسبتا نو برای شرح و تفصیل باشد و نیز کسانی که در جست‌وجوی دورنمایی نو برای گسترش آرای خود در روانکاوی‌اند، خواندنی است.