کتاب دستور تاریخی زبان فارسی
فقط تا ۳۰ اسفند ۱۴۰۴ وقت هست.
معرفی کوتاه
در تهیه خلاصهای از این تألیف بزرگ، معیار کار، حذف پارهای از مطالب و مباحثی بوده است که دریافت آن مستلزم آگاهیهای دیگر از جمله مسائل زبانشناسی و زبانهای باستانی است. همچنین از میان شواهد و مثالهای متعدد نقل شده از متون و منابع ادب فارسی، به آن تعداد که با اصول مباحث و شناخت موارد گزندی نرساند، بسنده شده است. ناگفته پیداست که این خلاصه هیچگاه جایگزین مباحث تفضیلی و فنی گسترده آن کتاب نتواند شد و خواستاران و پژوهشگران و دانشجویان دورههای بالاتر را از آن بینیاز نخواهد کرد بلکه زمینهای خواهد بود برای مراجعه بیشتر بدان تألیف ارجمند.











