در اغلب پژوهش‌های مربوط به تعامل رهبری با پیروان، پیروی، به عنوان نقش تکمیل کننده رهبری، نادیده انگاشته می‌شد. اما امروزه ویژگی‌های پیروی و نقش آن در افزایش اثر بخشی رهبری مورد توجه قرار گرفته است و بیشتر پژوهش‌ها نقش پیروان را به اندازه نقش رهبران مهم و برجسته ارزیابی می‌کنند نقشی که باعث افزایش سطح پویایی و انعطاف پذیری سازمانی می‌گردد. کتاب حاضر با تمرکز بر خلا پژوهش‌ها در تعریف و تربیت پیروان استراتژیک تلاش دارد تا پیوند منسجمی بین رهبری با استراتژی‌های سازمانی به عنوان یک پدیده نوظهور ایجاد کند.