رشیدالدین سعدالملک عمری کاتب، از شعرای معروف قرن ۶ در بلخ متولد و تحصیلات خود را در مدرسهٔ نظامیه آن شهر به پایان رساند و در فارسی و عربی مهارت یافت، پس از آن به خوارزم رفت و در خدمت خوارزمشاهیان گردید و تا آخر عمر در دستگاه خوارزمشاهیان باقی ماند. علت شهرت او به وطواط (مرغی کوچک از جنس پرستو) کوچکی جثهٔ وی بوده. رشید با خاقانی و ادیب صابر مشاعره داشته و خاقانی با احترام از او یاد می‌کند. از آثار وطواط می‌توان به دیوان شعر، منشآت او به زبان فارسی، حدایق السحر فی دقایق الشعر در بدیع و صنایع شعری، نثر اللئالی من کلام امیرالمؤمنین علی که کلمات آن حضرت را به نثر فارسی آورده است، منظومه‌ای در عروض فارسی شامل شانزده بحر از بحور عروضی و همچنین چند رساله به عربی در مسائل ادبی و کلام اشاره کرد. کتاب حاضر دیوان او مشتمل بر قصاید، ترجیعات، ترکیبات، مسمط مصنوع، غزلیات، قطعات، رباعیات و حدایق السحر فی دقایق الشعر می‌باشد.