کتاب حاضر دیوان اشعار سیدحسن غزنوی ملقب به اشرف از شاعران بلند پایهٔ زبان و ادب پارسی در سدهٔ ششم هجری می‌باشد. غزنوی از فضلا و حکما و خطبا و سخنوران زمان خود محسوب می‌شده و در تمام علوم متداولهٔ آن زمان تبحر داشته و در بیشتر فنون، خاصه فلسفه و حکمت استاد بوده و به رموز هر یک آگاهی کامل و احاطهٔ وافر داشته. سید در تمام فنون سخن از نسیب و حکمت و اعتذار و انذار و رثا و مخصوصاً فخر و همچنین در قصیده و غزل و ترجیع بند دست داشته و در همهٔ آنها شعر گفته و از عهدهٔ آنها بخوبی برآمده. سید را آثار و تألیفات بسیاری بوده که متأسفانه امروز اثری از آنها نیست و همه به واسطهٔ حوادث روزگار از میان رفته و جز دیوان اشعارش چیزی از آثار و تألیفات او بجا نمانده. نسخهٔ کامل دیوان فارسیش هم معلوم نیست که عدهٔ ابیات آن چقدر بوده. تقی‌الدین الحسینی در خلاصة‌الاشعار آورده: «دیوان او چهار هزار بیت است» و دیگری از تذکره‌نویسان گوید: «دیوان او قریب پنج هزار بیت است» و نسخهٔ حاضر عدد ابیاتش در حدود ۴۷۵۰ بیت می‌باشد.