عبد المجید تبریزی از سرایندگان آذربایجان در سده هشتم هجری است. او در شهر تبریز زاییده شده و مدتی را در شیراز زندگی کرده است. مضامین اشعار او مدح پادشاهان و دولتمردان زمان، پند و اندرز و عشق و عرفان می باشد.