سیداحمد حسینی متخلص به هاتف اصفهانی از شعرای معروف قرن دوازدهم و معاصر افشاریان و زندیان است. اصل خاندان او از آذربایجان بوده است ولی در زمان شاهان صفوی به اصفهان مهاجرت کرده و همانجا مقیم گشته. هاتف در اصفهان به تحصیل حکمت و طب و ریاضی پرداخت و در شعر و ادب از محضر مشتاق بسیار استفاده می‌کرده و از دوستان نزدیک صباحی و آذر و صهبا بوده است.
هاتف در زبان فارسی و عربی استاد بود و دیوانش مرکب است از قصاید و غزلیات و ترجیعات و رباعیات. هاتف مراثی مؤثری در مرگ بزرگان با ماده تاریخ ساخته و در قصیده از استادان قصیده سرای قدیم و در غزل از شیخ سعدی و خواجه حافظ شیرازی پیروی کرده. هاتف ترجیع‌بندهای عاشقانه و عارفانه‌ای دارد که بسیار معروف است و همین شعر او را از جملهٔ شاعران مشهور فارسی ساخته است.