قطار لعنتی را به راه انداخته بود. شانس این وجود داشت که یکی از کارمندان هنوز زنده باشد اما وسکر فکر می­ کرد که احتمالا یکی از زامبی­ های بی ­عقل روی دکمه­ های کنترل قطار افتاده است. به هر حال، خلبان هلیکوپتر مکث نکرده و فقط زمان ورود را کمی تغییر داده بود. از نظر زمانی شانس آورده بودند؛ اگر کسی جلوی قطار را نمی­ گرفت، مستقیم به سمت تاسیسات آموزشی می ­رفت و اگر کسی کنترلش نمی­ کرد مطمئنا خرد و خمیر می­ شد، فقط همین کم مانده بود که توجه همه به مکان­ های قرنطینه­ شده­ ی ویروسی جلب شود…