رویکردهای متفاوت و متناقض به پیشرفت، تبعاتی برای سیاست گذاری فرهنگی به دنبال داشته است که شناسایی آنها به کاهش آسیب ها در این حوزه کمک خواهد کرد. در کتاب پیش رو با هدف واکاوی انتقادی پیشینه موضوع پیشرفت و نظریه های متفکران معاصر ایران، سه رویکرد سنت گرایان ایدئولوژیک با تاکید بر آرای مهدی نصیری، هایدگری ها با تمرکز بر نظرات رضا داوری اردکانی و موافقان الگوی اسلامی_ ایرانی پیشرفت تبیین و بررسی می شود.