کتاب “زنانی که مرد می شوند” توسط خانم “آنتونیا یونگ” استاد انسان شناسی دانشگاه برادفورد در سال2001 منتشر شده است. این کتاب یکی از نمونه های خوب تحقیقات انسان شناسی است که به کمک مصاحبه های عمیق با “مردان” یا به عبارتی با زنانی که اکنون مرد شده اند، انجام گرفته است. این تحقیق از سال 1990 تا سال 1998 در روستاهای شمال آلبانی انجام گرفته است. بیشتر افراد جامعه ، جنسیت را به عنوان یک پاسخ آگاهانه ی فرهنگی و یک ضرورت بیولوژیکی تصور می کنند. اما با وجود چنین تصوراتی در جامعه ، برخی از زنان در مناطق دور افتاده ی آلبانی ،به دلیل مزایایی که در نتیجه ی مرد بودن به آن ها تعلق می گیرد ، انتخاب می کنند که تبدیل به مرد شوند. آن ها موهای خود را کوتاه می کنند ، لباس مردانه می پوشند ، سیگار می پیچند ، نوشیدنی های الکلی می نوشند و اسلحه حمل می کنند. و در کل ، زندگی آن ها نسبت به سایر اعضای هم جنسشان بسیار آزادتر، ترسیم شده است .اما این آزادی هزینه ای دارد ، این زنان باید از روابط جنسی ، ازدواج و فرزندان آوری خودداری کنند. آن ها “باکره های قسم خورده” نامیده می شوند. جالب اینجاست که در این منطقه از بالکان ، صرفا لباس مردانه پوشیدن و رفتار به عنوان یک مرد ، احترامی برابر برای همان زن می آورد .با توجه به این که این منطقه به نابرابری جنسی مشهور است این عمل یک مزیت نیست ،زیرا از آن جایی که بسیاری از مردان خیلی زود دچار مرگ و میر ناشی از خشونت شده اند ، نیاز به سرپرست خانواده بیشتر است. در این منطقه، به طور سنتی مردان به عنوان سرپرست خانوار ،مورد احترام قرار می گیرند و زنان کاملا تحت امر آن ها حضور دارند. اما برخلاف زنان عادی ، باکره ی قسم خورده می تواند املاک را به ارث ببرد و مدیریت کند و در واقع ، حتی ممکن است این نقش را ایفا کند تا نقش والدی را که هیچ وارث مردی ندارند به عهده بگیرد.