ساخت گشایی (شالوده شکنی، واسازی) رویکردی فلسفی است که در هر امر ثابتی تردید می کند. به تعبیر دریدا، مبدع فلسفه ساخت گشایی، این رویکرد یک زلزله عظیم است؛ لرزشی فراگیر که هیچ چیز نمی تواند آرامش کند.ساخت گشایی به هر جایی سرک می کشد و قلمرو حضور خود را به فلسفه محدود نکرده است. همان قدر که در فلسفه حضور دارد در حوزه ادبیات، نقد ادبی، جامعه شناسی، انسان شناسی، روان شناسی و دین نیز ورود می کند و هر آنچه به ظاهر صلب و ثابت و نامتغیر است را به چالش می کشد.